دعاى روز چهار شنبه بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحيمِ ، الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي جَعَلَ اللَّيْلَ لِباساً بنام خداوند بخشندهء مهربان . حمد خدايى را كه شب را براى آسايش آفريد وَ النَّوْمَ سُباتاً ، وَ جَعَلَ النَّهارَ نُشُوراً ، لَكَ الْحَمْدُ أَنْ بَعَثْتَني و خواب را براى راحت و روز را براى حركت و جستار . تو را حمد كه مرا مِنْ مَرْقَدي وَ لَوْ شِئْتَ جَعَلْتَهُ سَرْمَداً ، حَمْداً دائِماً لا يَنْقَطِعُ از خوابگاهم برانگيختى و اگر مىخواستى ، آن را خوابگاه جاويد مىساختى . حمد دايم ، كه هرگز أَبَداً وَ لا يُحْصي لَهُ الْخَلائِقُ عَدَداً . اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ أَنْ قطع نگردد و آفريدگان به شمارهء آن نرسند . بار خدايا ، تو را حمد كه خَلَقْتَ فَسَوَّيْتَ ، وَ قَدَّرْتَ وَ قَضَيْتَ ، وَ أَمَتَّ وَ أَحْيَيْتَ ، آفريدى و آفرينش را استوار و مرتب كردى ؛ اندازه عطا فرمودى و فرمان دادى ؛ مىراندى و زنده گرداندى ؛ وَ أَمْرَضْتَ وَ شَفَيْتَ ، وَ عافَيْتَ وَ أَبْلَيْتَ ، وَ عَلَى الْعَرْشِ بيمار كردى و بهبودى بخشيدى ؛ عافيت دادى و به بلا آزمودى ؛ بر عرش اسْتَوَيْتَ وَ عَلَى الْمُلْكِ احْتَوَيْتَ ، أَدْعُوكَ دُعآءَ مَنْ ضَعُفَتْ استوارى و بر فلك اختيار دارى . تو را مىخوانم ؛ خواندن كسى كه وسيله‌اش وَسيلَتُهُ ، وَ انْقَطَعَتْ حيلَتُهُ ، وَ اقْتَرَبَ أَجَلُهُ ، وَ تَدانى فِى الدُّنْيا ضعيف است و چاره‌جويى او گسيخته و اجلش نزديك ؛ و در دنيا آرزويش امَلُهُ ، وَ اشْتَدَّتْ الى رَحْمَتِكَ فاقَتُهُ ، وَ عَظُمَتْ لِتَفْريطِهِ گريبانگير و نيازش به رحمت تو بسيار ؛ و حسرتش براى تقصيرش